در که بسته می شه در کمال تعجب می بینم یه گربه مشکی سفید ملوس وسط کلاس چند قدم مونده به من وایساده و داره کج کج نگام می کنه. مثل وقت هایی که من دیر میرسم خونه و مرغ عشقم کله شو کج می کنه و انگار می خواد از دیر اومدنم شکایت کنه. هم چنان تو کف این گربه وسط کلاسم و به طرف میزم می رم و کاپشن و کیفمو روی میزو صندلی می گذارم که می بینم گربه غیب شده! اول صبحی عجب چیزهایی که آدم نمی بینه!

 به دنبال وسایل گواشم می گردم و میام برم سر سه پایه ام که می بینم صدای خش خش میاد. بعد از جست و جو می بینم ناخن های گربه به روکش صندلی که نیم متر با صندلی و میز وسایل من فاصله داشت گیر کرده! بالاخره خودشو خلاص می کنه و من هم بالاخره می رم سر نقاشی ام.

     تا می شینم روی چهار پایه گربه که انگار مدت ها منتظر چنین لحظه ای بوده می دوه و میاد انگار که از درخت می خواد بره بالا پاهاشو می زاره روی ساق پای من و سعی می کنه که خودشو به بالا بکشه!! بعد از کلی کلنجار با گربه بالاخره از بالا اومدن از شلوار بیچاره ی من منصرفش می کنم که بدو میاد سر سطل آب من که توش قلمو هارو گذاشتم و حسابی رنگیه و شروع می کنه به آب خوردن!!! خدای من!  هرچی سعی می کنم از این کار منصرفش کنم دیگه این بار تسلیم نمی شه و با شدت داره آب رنگی و می خوره اونم با چه لذتی!

 سرمو بر می گردونم و می بینم یه قفس مثل قفس سگ یا یه هم چین چیزی و یه ظرف غذا و آب بقل چهار پایه منه. می رم و از شیشه آب خوردنم ظرف آبشو پر می کنم و به گربه نشون می دم. می دوه میاد یکم از آب تمیز می خوره ولی انگار آب رنگی بیشتر مزه می ده باز میاد سراغ سطل رنگی من!

 خلاصه تا میام بجنم می بینم چهل دقیقه گذشته و من هنوز یک خط هم به طرحم اضافه نکردم. سعی می کنم دیگه به گربه محل نگذارم شروع به کار می کنم گه باز می بینم گربه نیست، با خودم می گم حتما یه جایی یه سرگرمی پیدا کرده و چه خوب که دیگه سراغ من نمیاد. بلند می شم و می رم از توی کیفم کمی خرت و پرت بیارم که می بینم گربه انگار مدت هاست روی چوب زیر چهار پایه که من روش نشستم جا خوش کرده!!!

هم چنان به نقاشی غیر حرفه ای ام با گواش ادامه می دم که احساس می کنم یه جفت چشم دارن منو نگاه می کنن. گربه روی صندلی پشت سر من لم داده و غرق تماشاست. انقدر طرح ام مسخره شده که حتی خجالت می کشم گربه نگاهش کنه! خوشبختانه بودن گربه رو فراموش می کنم و من دوباره توی عالم رنگ ها غرق می شم و بالاخره طرح تموم می شه. می خوام به طرف در برم که می بینم گربه ملوس پف کرده روی صندلی و توی خواب های شیرین گربه ای اش غرق شده...  .

  توضیح عکس: عکس همون گربه توی کلاس!

سلام همسایه های خوب!

خوبین خوشین؟ اگه بدونین توی این مدت که نبودم چقدر دلم برای قهوه ریختن تنگ شده بود! هر وقت میومدم روی خط با حسرت به فنجون های حسابی خشک و لک شده نگاه می کردم اما چاره چی بود، برای وبلاگ مشکلی پیش اومده بود که من نمی تونستم واردش بشم. زلزله سی چوان چین انگار وبلاگ منو هم حسابی لرزوند، چون از همون روز دیگه نتونستم واردش بشم. همسایه ها من جا داره که از دوست خوبم و همسر محترمشون تشکر کنم که اگر لطف ایشون نبود نه فقط مشکل وبلاگ بلکه تعداد زیادی از مشکلات جدی نرم افزاری من حل نمی شد.

   شاد و سرحال باشین همسایه ها!